PIM's profilepimthipat's spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
pimthipat's space~~~~~The Only One Is Reality But I Can't Touch~~~~~........BELIEVEONE......... 7/3/2009 Full Silly De Pim Pasta & Violette Sour Zestวันนี้แนะนำอาหารจานอร่อย ที่ทำง่ายๆ สำหรับคนต้องการประหยัดเวลา ไปชมภาพและวิธีการปรุงอาหารและเครื่องดื่มที่ทำมาให้ได้ไปลองทำกันดูนะค่ะ
ฟูลซิลี่ เดอ พิม พาสต้า กะ ไวโอเลต ซาว เซ็สท์........
เครื่องปรุง เส้นพาสต้า ฟูลซิลี่ 150 กรัม เนื้อไก่บด 200 กรัม ซอสสำเร็จรูป เอ็กซิเน่ โอลีฟ 400 กรัม เซสด้าซีส 4 แผ่น ใบโหรพาสด พริกไทยขาวป่น 1/2 ช้อนชา เกลือป่น 1/2 ช้อนชา .......................................................
เนื้อไก่บด......กะพาสต้าซอสหมักไว้ 7-8นาที ระหว่างต้มเส้นพาสต้า
นำเส้นที่สุกมาวางเป็นชั้นโดยใส่เนื้อไก่บดปิดหน้าชั้นแรกและชั้นที่สองปิดด้วยเส้น ราดซอสพาสต้าให้ทั่ว ปรุงด้วยเกลือป่นและพริกไทยป่น แล้วนำไปอบในไมโครเวฟ อีก 4 นาที...........................
นำออกมาเติมซีสแผ่นโดยฉีกแล้ววางให้ทั่ว นำเข้าไปอบในไมโครเวฟอีก 3 นาที นำออกมาจัดใส่จานโดยราดน้ำมันมะกอก พร้อมซอสมะเขือเทศตามชอบ....... แต่งด้วยใบโหรพา หรือจะหั่นฝอยโรยให้ทั่วอาหาร ก้ได้ อาหารอิตาเลี่ยนที่ไม่เลี่ยน มาเป็นมื้อเที่ยงที่แสนอร่อยได้ด้วยเวลา 15 นาที........... ได้สำหรับ 4 ที่ แต่อิ่มกัน2คน.......กับมื้ออร่อยง่ายๆที่บ้านคุณ แต่คนทำเนี้ยอร่อย ที่ร้านกาแฟของผู้เขียนเอง.....(ทำกินให้อิ่มท้องเท่านั้นนะค่ะ ไม่ได้ทำขายหรอกค่ะ) ทำงานไป ท่องเน้ตไปในวันที่ไม่มีการอบรม ด้วยเวลา ที่ประหยัดงบทำครั้งเดียวอิ่มไปสองมื้อเลย......................................... มีอาหารอร่อยต้องมีเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพด้วยนะ
ไวโอเลต ซาว เซ็สท์........... ส่วนผสมเครื่องดื่ม........
แก้วมังกรเนื้อแดงหรือเนื้อขชมพู 1/2 ผล น้ำเชื่อมกลิ่นไวโอเลต 20 ซีซี น้ำเชื่อม 1/2 ออนซ์ น้ำแข็ง
นำทุกอย่างลงในโถปั่น..........จนเนื้อเนียนเข้ากันดี เทใส่แก้ว พร้อมเสิร์ฟแล้วละ
มื้อเที่ยงแสนอร่อยก้เรียบร้อย..............
เคล็ดลับความอร่อย............. วัตถุดิบที่ใช้ทำต้องสดใหม่และการเน้นความสะอาดเป็นสิ่งที่จำเป้นกับอาหารสุขภาพนะค่ะ
6/16/2009 กาแฟยิ้ม…SMILES COFFEESMILES COFFEE….. กาแฟยิ้ม…ร้านกาแฟที่แปลตามภาษาอังกฤษก็ความหมายคงไม่ได้ผิดเพี้ยนแน่ๆ หรือถ้าหากจะแปลผิดไปในภาษา แต่ถ้าคุณๆได้เจอเจ้าของ ที่เป็นหุ้นส่วนกัน 3 ท่าน ที่มีแต่รอยยิ้ม และแววตาที่อ่อนโยน แต่มุ่งมั่นกับสิ่งทำ…… จากการสนทนา 3 ท่านมีงานประจำอยู่แล้วละ แต่งานอีกอย่างที่ทั้งร่วมกันทำ ก็น่าจะเป็นอีกงานที่ตั้งใจทำ เพราะจากการค้นหาและเรียนรู้ในสิ่งที่ตนไม่ถนัด จนเกิดความชำนาญ……… หลังจากเรียนการทำเครื่องดื่มประเภทอิตาเลี่ยนโซดา กันตามเงื่อนไขการค้า แต่ไม่น่าเชื่อว่ามิตรภาพจะเกิดขึ้น ……ก็ดันติดอกติดใจอะไรบางอย่างในสิ่งที่เขาทำ และจากการถามข้อมูลทำให้พอเข้าใจว่า เราจะสามารถช่วยเพื่อนร่วมธุรกิจได้อย่างไร และนี่จึงเป็นที่มาที่ว่า….”มิตรภาพซื้อไม่ได้ด้วยเงิน”….. …มิตรภาพตีราคาและสร้างเงื่อนไขไม่ได้…มิตรภาพไม่ได้มาจากการเรียกร้องใดๆ สิ่งต่างๆที่รู้สึกจึงทำให้ไม่ได้เกิดความแปลกใจมากนักกับชื่อร้านที่เขาตั้งขึ้นมา เพราะทุกครั้งที่จิบกาแฟไม่ว่าจะที่ไหนจะนึกถึงมิตรภาพที่ได้รับเสมอ…พร้อมรอยยิ้ม ที่อิ่มเอิบใจที่สุด และนี่คงเป็นการเดินทางไกลไปรับกลิ่นไอมิตรภาพที่หอมกรุ่นเกินที่ จะบอกได้…..และเป็นที่ที่ทำให้อยากกลับมาอีกครั้ง ไปชมภาพกันค่ะ
บรรยากาศในการเรียน……………………….
1……….เครื่องดื่มยอดนิยม
2……….ชิมเครื่องดื่มที่ชงให้ดูก่อนปฎิบัติจริง………
แวะไปฮาที่ร้านสไมล์ ค็อฟฟี่ นครปฐม……….
ได้กินอาหารอร่อย….ที่คุณวรรณกะน้องปิ๊ดพาไป เห็นว่าร้านเก่าแก่ของที่นี่ นักเดินท่านไหนที่มาที่นี่จะรู้จักเป็นที่ที่ต้องแวะมาฝากท้องให้อิ่ม………….
แวะพักสูดอากาศให้เต็มปอด……. คุณวรรณกะน้องปิ๊ดพาแวะนั่งชมถนนที่มีไฟสวยที่สุด รู้สึกเป็นจุดที่ได้พักการคุยเรื่องราว การงานที่มีทั้งหมด แต่เติมแต้มสีมิตรภาพให้สวยงาม พร้อมกรุ่นกลิ่นดอกไม้และมิตรภาพ ที่ให้มีเหตุการณ์ไหนคงจะไม่ลืมเลือนแน่นอน…. ขอเก็บไว้เป็นบันทึกการเดินทางที่ประทับใจอีกครั้ง……………. และจะเก็บภาพสวยๆมาฝากกันอีกนะค่ะ ตอนนี้ก็ขอไปนอนเก็บแรงไว้สอนการชงเครื่องดื่มที่คุณเมย์ จะมาเรียนพรุ่งนี้นะค่ะ… ขอบคุณมิตรภาพที่ได้รับและได้รู้จักมิตรที่ดีอีกหลายคนพร้อมรอยยิ้ม 5/28/2009 ฉันทำอะไรให้คุณขุ่นใจ....ทำไมทำกับฉันแบบนี้...
เวลาช่วงกลางวันผ่านพ้นไปอีกวัน.....กับหน้าที่การงานที่รับผิดชอบของผู้เขียน แต่ด้วยมีภาระกิจที่ไม่ใช่สาระสำคัญอะไรมากนัก....แต่ดูเหมือนมันจะกลายเป็น ภาระที่ต้องพยายามทำให้สำเร็จ เท่าที่จะมีความสามารถ...คือกการใส่ข้อมูลบล็อก เวลาในยามค่ำจึงหายไปกับเรื่องนี้.....ด้วยเนื้อหาของเรื่องมีคนรอคอบที่จะอ่าน...... มันจึงทำให้ผู้เขียนไม่อาจจะทำนิ่งเฉย...และบอกว่าไม่ใช่สิ่งจำเป็นที่ต้องทำเลย แต่เมื่อผุ้เขียนได้ให้คำมั่นสัญญา....กับคนกลุ่มหนึ่งที่มีอาการของความตื้นเต้นในสิ่ง ที่ผู้เขียนจะมอบให้เป็นการตอบแทนกับรอยยิ้มสดใสและบงบอกความจริงใจออกมา มันคงทำให้ภาระกิจนี้ต้องทำให้ลุลวงไปให้ได้....แม้ในค่ำคืนนี้อาการของเวปไซด์หนึ่ง ที่ได้รับความนิยม..ที่มีนักข่าวทั้งระดับบิ๊กข่าวไปจนถึงพนักงานผุ้น้อย ต้องมีบล็อกเป็น ของตนเอง[...หรือจะถูกบังคับตามกฎ....(แค่คิดนะ).... ที่ต้องดึงนักเขียนนักอ่านและคนชอบเขียนบล็อก หนึ่งในนี้ก็มีผู้เขียนด้วยหนึ่งคนละ .....หลังจากการสนทนากับน้องเจ้าหน้าของบริษัททำงานอีเว้นแห่งหนึ่ง เรื่องกาแฟๆ ที่ผู้เขียนคงไม่รับสนทนาเรื่องอื่น ที่นอกเหนือจากกาแฟเป็นแน่ในเวลาที่เป็นส่วนตัว
......................................................... กาแฟลาเต้ครีมนมเนียนๆที่ผู้เขียนชงเพื่อให้น้อง และตัวผู้เขียนเอง ถูกยกดื่มและยืนสนทนากันไป......ผู้เขียนมีนิสัยเสียอยู่หนึ่งอย่าง ถ้าคู่สนทนาไม่ขอปลีกตัวละก็ คงไม่อาจจะขอเชิญหรือห้ามไม่ให้อยู่แน่ๆ................... ไม่ว่าจะคุยทางสายหรือจะสนทนาต่อหน้า หากอีกฝ่ายไม่ขอละหรือหยุดสนทนา ผู้เขียน จะหยุดเวลาและการงานอื่นไว้...และยกเวลานั้นให้กับผู้ที่สนทนาเข้ามา แล้วค่อยมาจัดการ กับภาระกิจที่ตนเองต้องทำ......เอาน่าอย่างน้อยวันนี้ผู้เขียนต้องประหลาดใจกับเหตุการณ์ ที่ไม่อยากเชื่อเลย.....
ผู้ขียนต้องปิดประตูร้านกาแฟ ที่อยู่ๆเขาคนนั้นก็มา พร้อมกับกระป๋อง....... เขียวน้ำสีอำพันในมือ 1กระป๋อง เขาคงไม่ชวนผู้เขียนดื่มหรอกนะ...แต่ผู้เขียนยังไม่เข้าใจ ทำไมเขาต้องมาในสภาพเมามาย...ไร้สติ และต้องมาต่อว่าต่างๆนาๆ ด้วยคำตัดพ้อน้อยใจ กล่าวโทษนิสัยและการที่ไม่สนและใส่ใจในตัวเขา.....อาการโมโหร้ายของเขาทำให้ผู้เขียน ไม่อาจเดินพ้นประตูร้านออกไปไหนได้......และดูทีท่าเขาคงไม่ไปไหนแน่ๆ เสียงเอ๊ะอะโวยวาย....ยังคงดังขึ้นเรื่อยๆ.......ความรักความห่วงใยที่เขามีให้คงไม่เพียงพอ หรืออย่างไร.....ทำไมเขามอบให้...ยังทำเล่นตัวไม่ยอมออกไปพบไปคุยกัน............. ผู้เขียนเองพยายามรวบรวมสติและคิดๆๆ...จะแก้ไขสถานการณ์ตรงหน้าอย่างไร...??? ผู้เขียนจะยอมออกไปบอกเขาตรงๆ....???? ผู้เขียนจะคงอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมนั่งจิบกาแฟต่อไปเรื่อยๆ...รอจนกว่าเขาจะเลิกราและจากไป หรือผู้เขียนจะโทรออกไปบอกยามให้มารับผู้เขียน....อย่างน้อยเขาคงไม่ทำอะไรรุนแรง....??? คิดๆๆ......ยกกาแฟจิบไป......หูก็ได้รับฟังเสียงต่อว่าอย่างไม่มีทีท่าจะหยุด.... แววตาที่อ่อนแอของเขาบงบอก..ว่าเขาคงคับแค้นใจและน้อยใจ.....จากการกระทำบางอย่าง ที่ไปกระทบจิตใจเขาแน่ๆ.....แต่ผู้เขียนคงทำอะไรได้ไม่มากไปกว่ารอให้เขาสงบแล้วจากไป เมื่อเขาได้ระบายความรู้สึกทั้งหมดออกมา.....เขาคงทำอะไรไม่ได้มากไปกว่า....การหยุดพูด และเดินจากไป......และเมื่อเวลานั้นมาถึงผู้เขียนคงได้ออกจากห้องสี่เหลี่ยมที่มีกระจกใสๆ ที่มองออกไปเห็นแววตา....อารมณ์โมโหที่เริ่มลดลงไปบ้าง หลังจากที่เขาคงจะยอมรับแล้ว ว่าทำยังไงเขาก้ไม่โอกาสได้คุยกันแน่ ..... พร่ำเพ้อไปก็เท่านั้น...เขาหันมาสบตาพร้อมมีน้ำตา ลูกผู้ชายไหลลงมาทีสองแก้ม.....เขาคงเสียใจที่ได้คำตอบว่า..เขาได้สูญเสียสิ่งที่เคยมีไปแล้ว อย่างไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิมอีก...................
ผู้เขียนเองได้แต่ถอนหายใจยาวๆๆๆๆๆๆ.....และรู้สึกสะท้อนใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า ผู้เขียนคิดถูกต้องแล้วที่ไม่ออกไปบอกเขา......แล้วเขาก็จากไปอย่างไม่มีการกระทบกระทั่ง ทั้งอารมณ์และวาจา.............
ผู้เขียนเองหวังว่าเมื่อน้ำสีอำพันหมดฤทธิ์ หลังจากเขาหลับไป แล้วตื่นขึ้นมา เขาคงจะคิดอะไรได้บ้างกับความว่างเปล่าและเขาคงเดินทางใหม่ได้โดยลำพัง และได้แต่หวังในใจว่าถ้าเขาเลิกราได้ทั้งหมด ทั้งขวดเขียวและกระป่องเขียว...... ผู้หญิงที่ดีพร้อมทั้งกายใจ..จะเดินมาเป็นเพื่อนเขาสักวัน....แต่หากเขายังคงเดิมแบบนี้ คงจะเป็นแบบเดิมๆอีกแน่....แต่คงไม่ใช่ที่หน้าตึก...ตรงกระจกหน้าร้านของผู้เขียน....... และผู้เขียนเองได้แต่พูดกับตนเองว่า......ดีนะที่ผู้ชายคนนี้เป็นคนที่ฉันไม่รู้จัก...?? เขาเป็นแค่คนแปลกหน้าคนหนึ่ง....ที่หลงมาตามหาคนรักของเขาที่พักที่ตึกเดียวกันกับผู้เขียน ความรู้สึกที่ได้รับ สิ่งที่ได้เห็น......ทำให้ผู้เขียนได้แต่เก็บเอามาเป็นหนึ่งสิ่ง.... ที่จะไม่ให้เกิดขึ้นกับผู้เขียนเป็นแน่..........เฮ้อ !!! มีรักที่ไหน....จะมีคนเสียสติที่นั้น
ภาพประกอบเท่านั้นนะ............. เรื่องโดย.... pimthipat เขียน ... 28/05/2009 5/3/2009 ความเหมือนที่แตกต่าง.....กับบางอย่างในความรู้สึก กาแฟอิลลี่จากเครื่องชงแบบแคปซูล...........25/04/2552
กาแฟอราบิก้า 100% BKKFOOD ........ที่ร้านเลอคาเฟ่
สิ่งที่อยู่ในถ้วยสีขาวและสีดำ 2 ถ้วยนี้ ภาพ 2 ภาพนี้ จะถูกถ่ายเก็บไว้ต่างวันและต่างเวลากัน
แต่สิ่งหนึ่งที่ 2 สิ่งนี้ไม่ต่างกัน คือ ความรู้สึกที่อยู่ในถ้วย 2 ถ้วยนี้ รสชาติกาแฟที่อาจแตกต่าง
ไปตามลักษณะเฉพาะตัวของเมล็ตพันธุ์และที่มา ที่สิ่งหนึ่งที่ผู้เขียนปฎิเสธไม่ได้คือ ความเหมือน
ในตัวของมัน หลังการกลั่นน้ำครีม่าสีทอง ที่เรียกว่า กาแฟเอสเปรสโซ่
ผู้เขียนก้แค่คน 1 คน ที่มีความหลงใหลในรสและกลิ่นของกาแฟสด....และคนอีก 1 คนที่ผู้เขียน
รักและผูกพัน.....คน 1 คนที่เป็นมากกว่าคนที่รัก คน 1คนที่เคยนั่งจิบกาแฟ หม่ำขนมเค้กเนื้อนุ่มๆ
 ทุกครั้งที่ผู้เขียนชงกาแฟ ทุกครั้งที่ได้นั่งมองถ้วยกาแฟ และทุกครั้ง ภาพดีๆ ที่อยู่ในความทรงจำ
มันทำให้ผู้เขียนต้องโทรไปเล่า ไปบอกคน 1 คนที่อยู่ไกล ........ แต่ความไกลไม่ได้ทำให้มิตรภาพ
และความสนิทสนมของเราไกลกันเลย........................... เขาคือคน 1 คน ที่รักและผูกพันกับผู้เขียน
ตราบใดที่เรา ยังมีลมหายใจคงไม่มีสิ่งใด ทำให้ความรู้สึกนี้หายไป แม้ความตายมาพรากจาก
ความรู้สึกที่ได้จากกาแฟถ้วยหนึ่ง ที่ดึงควาคิดอีกส่วนหนึ่ง เข้ามาทำให้เกิดข้อเหมือนที่แตกต่าง
เขาก้เป็นคนอีก 1 คนที่ ตัวอยู่ไม่ไกลแต่ระยะทางของความห่างในใจ มันเหมือนจะไม่วันเจอกัน
และจะไม่มีหนทางที่จะเดินมาสวนทางกันอีกต่อไป.........
 ผู้เขียนคงไม่ต้องคิดสิ่งใด หลังการจิบกาแฟ
ถ้วยหนึ่ง กับความรู้สึกที่มีคุณค่าต่อความคิดคำนึงถึง.......และเมื่อใดที่จิบกาแฟภาพที่ควรจดจำ
ระหว่างคนไกล ทุกครั้งเมื่อนั่งหลบฝนกับกาแฟถ้วยใหม่ถ้วยหนึ่ง ณ.ที่แห่งใดแห่งหนึ่ง..............
ทุกที่ ทุกนาที ทุกความทรงจำคงไม่มีช่วงไหน ที่จะหยุดความคิดและความรู้สึกให้ห่างจากคนไกล
และผู้เขียนสัมผัสได้แห่งแรงคำนึง คิดถึงคนไกลเสียงโทรศัพท์จะดังขึ้นเพื่อบอกเล่าถึงกันและกัน
เวลาที่แตกต่างๆ แต่ตรงที่ใจเดียวกัน มันคงเป้นคำตอบและเป็นสิ่งที่ผุ้เขียนจะเล่าให้ ใครคนหนึ่ง
ที่เป็นตัวแทนแห่งความรักที่เรามีต่อกัน..............พระเจ้าทรงมอบสิ่งมหัศจรรย์ให้เราได้เห็นเสมอ
และเมื่อพระองค์ ให้เราพรากจากด้วยหนทางและเวลา แต่พระองค์ทรงมอบสิ่งที่พิสูจน์ความจริง
ระหว่างกัน สิ่งนั่นคือ หัวใจ ที่บริสุทธิ์ หัวใจที่มีแต่การให้ที่ไร้การร้องขอระหว่างกัน แต่เป้นหัวใจ
ที่ร้องขอพรจากพระเจ้า ......... ที่จะประทานความใกล้ชิดให้กันและกันตลอดไป.......
............................... ผู้เขียนคงไม่จำเป็นที่ต้องมีใครสักคนมานั่งเป็นคู่สนทนา หรือต้องนั่งจิบกาแฟ
อยู่ตรงหน้า นั่งมองหน้ากันและกัน ที่เห็นแต่ภายนอกที่ไร้ซึ่งหัวใจและไมตรี..............
 และผู้เขียนคงได้รับพรที่น่าพึงพอใจเป็นที่สุด จนต้องหยุดร้องขอ
ผู้เขียนได้รับสิ่งที่อยู่ในใจส่วนลึกมานานพอ ............... พอที่จะไม่ต้องวิ่งหรือตามหาสิ่งใดมาแทนที่
และไม่ว่าจะเป็นกาแฟใหม่ในถ้วยเก่า....... หรือ กาแฟเก่าที่ชงในถ้วยใหม่ มันคงต่างแค่กาลเวลา
แต่มันคงเหมือนเดิม ตรงที่ หัวใจของผู้เขียนได้เติมหัวใจของเขาคนไกล ลงไปด้วยทุกครั้ง...........
และจะเป้นอย่างนี้ตลอดไป...........................
_4.gif){kind=small} 12/13/2008 สอนลูกชงกาแฟตอนที่ 2กาแฟสดคั่วเมื่อนำมาบดมักจะมีกลิ่นเฉพาะตัวของลักษณะการคั่ว ชนิดกาแฟที่คั่วที่บด
ก็จะส่งกลิ่นหออยู่แล้ว และเอนำชงย่อทำให้เกิดความหอมแบบกาแฟสดที่ไม่ใช่การ
แต่งแต้มกลิ่นกาแฟเทียมมั้งนะ มาคุยกันต่อเรื่องกาแฟคั่วที่บอกไว้ดีกว่าที่ว่าชนิด
ลักษณะการคั่วหรือระดับการคั่ว หลักๆมี 2 ชนิด ที่เราๆรู้จักหรือได้ยินกัน และมี
3 ระดับการคั่ว ที่จะการเรียกในลักษณะการคั่วตามแหล่งที่คั่วและความนิยม
สายพันธุ์กาแฟ
1.อราบิก้า เป็นสายพันธุ์กาแฟสดที่นิยมปลูกกันในภาคเหนือของไทย มีรสชาติดี
และกลิ่นที่หอมละมุน ที่เรียกว่าอโรมา เป้นการคัดสายพันธุ์จากต่างประเทศเข้ามา
ทำการทดลองผสมสายพันธุ์ให้เหมาะกับภูมิอากาศและแหล่งปลูก ที่เด่นๆ จะมีสาย
พันธุ์ทริปริกา ที่ปลุกง่าย ดุแลง่ายแต่ก็มีโรคพืชบางชนิดที่เป็นตัวทำลายการเติบโต
สายพันธุ์คาติมอร์ ที่ให้รสชาติกาแฟที่ดี เป้นกาแฟไม้พุ่ม แต่ต้องดูแลบำรุงรักษา
และการผสมข้ามสายพันธุ์ เพื่อให้ได้ผลผลิตกาแฟที่ดี ตอนนี้ขอเท่านี้ก่อนนะค่ะ
2. โรบัสต้า เป็นสายพันธุ์ กาแฟที่นำปลุกในทางภาคใต้และเป็นพืชเศรษฐกิจตัวหนึ่ง
ของประเทศ มีจำนวนการผลิตผลเก็บเกี่ยวที่มากเป็นอันดับหนึ่งของประเทศและส่ง
ออก แม้จะมีแหล่งรับซื้อผลผลิต จากบริษัทต่างประเทศในไทยก็ตาม โรบัสต้าเป็น
กาแฟที่มีรสชาติเข้มข้น แต่ข้อด้อยคือเรื่องกลิ่นที่หอมน้อยกว่าสายพันธุ์อราบิก้า จึง
ทำให้ไม่เป้นที่นิยมในกลุ่มผู้บริโภคคนไทยมากนัก แต่ก้มีการนำกาแฟโรบัสต้าไป
เบลนหรือผสระหว่างกาแฟสองสายพันธุ์ ตามแต่สูตรของผู้คั่วกาแฟทางการค้า
ด้วยลักษณะของกาแฟโรบัสต้าจะรสเปรียว(ACIDITY)แต่น้อยกว่าอาบิก้า ที่เป็น
ลักษณะเฉพาะตัวที่ปรากฏในผลไม้
การคั่ว มี 3 ระดับ
 1.คั่วอ่อน กาแฟที่คั่วมีสีน้ำตาลอ่อน และควาเป็นกรดเปรี้ยว กลิ่นคล้ายถั่วคั่ว เป็นกาแฟคั่วที่รสชาติไม่เข้มมาก
2.คั่วกลาง กาแฟที่คั่วมีสีน้ำตาลเกือบเข้ม [Full City Roast]กาแฟจะรสชาติเข้มข้นมากกว่าคั่วอ่อน จะมีความเปรี้ยวน้อยลง
3.คั่วเข้ม กาแฟจะสีน้ำตาลเข้ รสชาติจะเข้มมากขึ้นกว่าตัวคั่วกลาง และมีการคั่วแบบต่างๆตามความนิยมของผู้ดื่ม
 กาแฟคั่วแบบเวียนนา[Vienna roast] จะน้ำมันที่ผิวกาแฟเล็กน้อย กลิ่นหอมและกาแฟรสชาติเข้มข้นากขึ้น
กาแฟคั่วแบบแฟรนโรส [French Roast]จะน้ำนที่ผิวกาแฟมาก กาแฟสีเข้ม มีรสขมเมื่อชงกลิ่นหอม รสขมเข้ม
กาแฟคั่วแบบอิตาเลี่ยนโรส [Italian Roast] กาแฟคั่วเข้มมากจนเกือบเป็นสีดำมีกลิ่นและรสชาติเข้มข้น (แต่ผู้เขียนเคยเจอกาแฟคั่วบางแบรนด์ ดำเป้นถ่านแถม
รสชาติเหมือนกินถ่านไหม้บดละลายน้ำเลยอะ
 ) แต่ในคลิปวีดีโอที่จะได้ชมกัน เป็นแค่การชงจากเครื่องเล็กที่ทำกาแฟได้อร่อยไม่แพ้เครื่องใหญ่
ผุ้เขียนลองเอากาแฟที่เก็บไว้มาลองบดแล้วชงดูว่า จะมีผลออกมาอย่างไร ก้หลายคนบอกกาแฟ
เก็บไว้ได้ไม่นาน แต่เรื่องนี้เห็นด้วย เพราะควาสดใหม่จะลดลงไป ถ้ายังอยู่ในห่อที่ไม่เคยถูกเปิด
และเก้บในอุรหภูมิห้อง ไม่มีความชื่นเข้าไปทำให้เกิดเชื้อรา(ผู้เขียนเคยเจอ คนหนึ่งแกเก็บกาแฟ
คั่วที่ไม่ได้นำมาใช้เลยเป็นลัง เกือบๆสิบกิโลปรากกว่ามีเชื้อราในห่อกาแฟ ด้วยที่เก็บและห่อก้อ
ทำให้กาแฟดีๆเสียไปเลย เพราะเท่าที่หยิบมาลองชง ก่อนเจอบางถุงที่มีเชื้อรานะ รสชาติดีที่เดียว
ที่ขาดหายคงเป้นเรื่องกลิ่นที่ดี และควาหอสดใหม่ อันนี้แน่อยู่แล้ว แต่เชื่อว่าตอนที่คั่วมาใหม่ๆ
กาแฟคงอร่อยดีเหมือนกันนะ) แต่กาแฟตัวที่ผุ้เขียนเอามาบดเนี้ยเก้บในอุณภูมิห้อง และสภาพ
ห่อบรรจุกาแฟสภาพดีเยี่ยม เมล็ดกาแฟดีมาก ที่แย่คงเป็นคนที่กำลังชงในวีดีโอนั่นละ หุหุหุ
ไปชมภาพและเสียงดู การที่จะทำให้กาแฟถ้วยโปรดของคุณ หรือ กาแฟถ้วยอร่อยให้ลูกค้านะ
เลือกกาแฟคั่วที่ดี(ที่สุดของคุณนั่นละ ต่างคนต่างจิตใจ นานาจิตตัง) เครื่องบดดีๆ และเครื่องชง
ส่วนผู้เขียนมันคนกระเป๋าเบา เครื่องก้เบาไปตามกระเป๋า แต่สิ่งหนึ่งถึงราคาจะเบา แต่เยี่ยมยอด
ก็กาแฟทุกตัวที่สั่งมาชงขายและชงดื่มเองด้วยละ ที่ทำให้อยากทำอะไรดีๆมานำเสนอคุณๆนะค่ะ
 สอนลูกชงกาแฟ..... ชวนลูกหยิบกาแฟมาชง วันและช่วงเวลาที่เราได้คุยกันที่โต๊ะชงกาแฟ
|
|
||||||||||
|
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
|
||||||||||||
ข้ออัพข้อมูลก่อนนะค่ะ เดี่ยวมารับสูตรอร่อยกะเคล็ดลับกันต่อนะค่ะ
] และตามคอนเซปท์ทางการค้า
..................................
|
|
